Mukpop, een uit de hand gelopen examenfeest!

In een kleine arbeiderswoning tussen Great Battens en het Tsjirkenest in de landerijen onder jorwert, bedacht Frans Kingma, alias ‘Mukkes’, in 1979 dat hij een examenfeest wilde geven omdat hij zijn MAVO diploma had behaald. Vriend Willem Dijkstra was een jaar eerder al geslaagd maar had nog geen feest gegeven. Daarom dacht Frans, wiens zakelijke talenten toen al opspeelde, dat ze dat mooi samen konden vieren. Dan konden ze de kosten delen. Zo gezegd zo gedaan. Frans bestelde bij Jan Dijkstra de jorwerter kroegbaas, 30 kratten bier. Met trekker en wagen haalde hij de kratten op, met een speciekuub voor het koelen. De Kingma’s waren op hun boerderij erg druk met het hooien. Iedereen moest mee helpen. Toch kon frans er om 4 uur met trekker en wagen tussenuit! Willem en hij hadden geregeld dat de Weidumer Band FUC op zou treden. Op de Zolder van dokter Haaima stonden de instrumenten en deze moesten naar Jorwert. De mannen hadden zo’n 70 vrienden uitegenodigd. De wagen werd in de tuin van het kleine woning gereden. Met palen en oud kuilplastic werd een soort van tent over de wagen gemaakt en toen er wat pakken stro om de wagen stonden, was het klaar voor het feest. De entree was 5 gulden en dan was het vrij drinken met prachtige muziek. Het feest was een groot succes. Wat de beide mannen toen nog niet in de gaten hadden, was dat dit het begin van een Jorwerter traditie zou worden.

Een jaar later was vriend Ids Meinsma voor zijn opleiding geslaagd en wilde een feest houden.  Frâns dacht:  ‘Och, dan doe ik ook weer mee’, en ook alle andere vrienden zijn enthousiast. Deze keer zou het in de tuin van boerderij’ het Tsjirkenêst’ gehouden worden. Maar het hele slechte weer gooide roet in het eten.  Frâns zijn vader had een idee. Misschien kon het in het dorpshuis ‘Ons huis’ gehouden worden. Er was eigenlijk maar één klein probleem : de volgende dag was het dames kaatsen. Het gebouw moest om 9 uur spik en span zijn, ‘Ons Huis’ diende als kleedruimte. Dat werd afgesproken, had Ids geregeld. Dezelfde opzet als de jaren daarvoor:  entree en bier voor 5 gulden. Deze keer kwamen er wel 120 mensen op af. Als haringen in een ton luisterden ze naar de muziek en dronken bier. Het was een groot succes. Sommigen kwamen met de auto door het smalle straatje (de Krunen) en reden tot aan de voordeur van het gebouw. Het wemelde van de fietsen. Het systeem van ‘de all-in priis’ had wel een nadeel. Overal lagen de lege bierflesjes . Toen brak de volgende dag aan. Vroeg in de ochtend zetten de mannen af naar ‘Ons huis’. Overal lag glas en modder. Het was een bende. Zo goed en zo kwaad als het kon werd alles opgeruimd door de vrienden met hun brakke harses! Alleen de bierlucht konden ze er zo snel niet uit krijgen... De volgende twee jaar is het feest op het Tsjirkenêst gehouden. En, niet onbelangrijk, de Jorwerter filosoof Dr.  Oelie ( Theunis de Groot) had een naam voor deze gebeurtenis bedacht:  “Mukpop”. Vader Kingma was wel klaar met Mukpop.  Dagen nadat het afgelopen was, stonden er nog auto’s in het land en het opruimen kwam er ook nog bij en daar had de oude Kingma geen plezier van. Toen werd het spektakel verlegd naar het Mantgumerhúske. Een erg grote tuin, dus het festival kon groeien. Zo werden er duurdere bands uitgenodigd er was een biertap en er werd met muntjes voor bier gewerkt. In 1988 was de tijd rijp om er een stichting van te maken. Het bestuur werd uitgebreid met deskundige mensen. Timmerman Joop Bootsma zorgde voor de alsmaar groter wordende podia en omballingen en het bestuur redde zich ook met de vergunning. Omdat het Mantgumerhúske verkocht werd,  moest er weer een andere geschikte locatie gevonden worden. De bestuursleden kwamen uit bij de reitpôle achter Jorwert. Een behaagelijke plaats met rondom bomen. Krachtstroom van buurman Keimpe Koldyk met wat hulp van Willem Wonder (Willem Gierman), die met wat kunstgrepen het veilig voor gebruik maakte.  Erg lange slangen voor water bij boer Jellema weggehaald om de boel door te spoelen. Het terrein was in het begin wat drassig, maar dat werd elk jaar beter omdat Joop zo nu en dan aan wat grond kon komen, en zo werd de reidpôle hoger en hoger. Elk jaar werd het verkrijgen van de vergunning moeilijker. Er moest van alles komen.  Draagbare telefoons, Ehbo en noem zo maar op. De drankvergunning liep zoals gewend via Jan Dijkstra van het Jorwerter café. Bij de 10de editie kwam Jan met de eis, dat hij 50% van de omzet wilde. Het bestuur heeft er slecht van geslapen. Dat kon niet omdat ze dan simpelweg niet uit de kosten kwamen. Hoe nu?  Frâns werkte toen in een kroeg in Leeuwarden. Via zijn baas kon hij toen ook wel een drankvergunning krijgen. Jan Dijkstra liet het er niet bij zitten. Hij nodigde een delegatie van de Heineken brouwerij uit om met het bestuur te praten. Lang om laat kwamen ze tot een overeenstemming en zo kon Mukpop weer als van ouds op de vergunning van de Jorwerter kroegbaas draaien. Na tien jaar begon in Weidum  ‘Kleintje Mukpop’ in het dorpshuis. Het begon serieus te geworden vertelt Pier Koopmans: “We werden benaderd door boekingsbureau’s die ons cassettebandjes toestuurden van bands die wel wilden optreden”.  Mukpop wilde bands uitnodigen die gewoonlijk niet zo snel naar Fryslân zouden komen.  Mukpop bouwde een naam op. Langzamerhand kwamen er steeds meer mensen op deze gebeurtenis af. Met ‘Hallo Venray’ en ‘The Nozems’ op het podium trok de organisatie in 1992 ruim 2300 toeschouwers. De Pr van Mukpop sloeg er op aan: iedere bezoeker kreeg een Mukpopbutton, in de weken voor het Mukpopfestifal werden er programmaboekjes verkocht en al gauw volgden petten,  t-shirts en tassen met Mukpop daarop. Aan het eind groeide Mukpop uit tot een soepel draaiende professionele organisatie. De grote getalen mensen die op Mukpop afkwamen zorgde er ook voor dat de bestuursleden een zware verantwoordelijkheid droegen. Tijdens de optredens konden de bestuursleden niet meegenieten, want ze hadden het hartstikke druk met het goede verloop van het festival. Er werd heel wat uurtjes vergaderd. Over de veiligheid, de catering en ga zo maar door. Gelukkig zijn er nooit erge dingen gebeurd. De 15de editie van Mukpop zou twee dagen duren was het plan. Op de vrijdagavond en de zaterdagmiddag zouden er optredens zijn. De mensen konden een ‘Passe-partout’ kopen en er waren kampeerplaatsen beschikbaar naast het terrein. Helaas viel de belangstelling voor deze vorm viel af. Het grootste deel kwam alleen de zaterdagavond. In 1994 was het organiseren van zo’n grote gebeurtenis voor de meesten niet meer op te brengen. Sommigen hadden kinderen en een drukke baan en gaandeweg bleek dat heilige vuur dat Mukpop groot gemaakt had stiekem uitgedoofd. Er is nog geprobeerd om jonge bestuursleden aan te trekken. Mukpop beschikte over een goed budget dus er lagen kansen.  Jammergenoeg is dit niet gelukt. Een laatste poging was om het in Jellum te organiseren met als thema ‘België’ met bands uit dat land, maar de sfeer was weg. Er kwamen veel te weinig mensen en daarmee verdwenen ook de laatste reserves. Omdat er ook steeds maar meer festivals kwamen was de concurentie heel erg hoog. Het publiek had keuze genoeg kiez. Het bestuur nam het besluit om te stoppen.

Dat er tijdens een dorpsfeest (merke) altijd geniale ideeën tot stand komen, zullen jullie ongetwijfeld ook herkennen. Vaak blijft dit echter bij een vaag idee en gebeurt er nooit wat mee. In 2016 was dit echter anders. Jorrit Meinsma (zoon van Ids Meinsma 6-3-2007) stond naast Frans Kingma in de heren wc en zei: “ Hoe mooi zou het zijn als we nog eens Mukpop zouden organiseren!”. Waarop Frans verbazingwekkend enthousiast antwoordde: “Dat zou eigenlijk wel heel mooi zijn! Een soort reünie”. Dat Frans zo enthousiast antwoordde was eigenlijk wel bijzonder want Frans is niet snel heel enthousiast. Een paar maanden gingen voorbij en de beide heren waren van mening dat ze dit wellicht toch door moesten zetten. Ze zochten steun bij een aantal mensen in het dorp, maar de eerste mensen die ze hadden benaderd waren toch wel vrij druk. Ze wilden wel helpen met opbouwen maar tijd voor organisatie hadden ze niet. De beide heren besloten toen om eerst maar te proberen om een vergunning te regelen. Zonder vergunning konden ze toch niks. Dit heeft maanden geduurd en heel eerlijk hadden ze er beide nog weinig hoop in dat het zou lukken. Totdat opeens op de deurmat een brief van de Gemeente lag. Een dikke envelop met daarin een vergunning voor Mukpop. Hij was binnen! Mukpop kreeg een reünie feest.

Vanaf 23 juni 2018 is Mukpop dus weer opnieuw begonnen. In de eerste instantie met Frans en Jorrit en tegenwoordig is bestuur het overgedragen aan de jeugd van Jorwert. Bestaande uit: Janneke Blanke, Jorrit Meinsma, Hindrik Meinsma, Maarten Cosijn, Rik Cosijn, Sjoerd Theo van der Hem en Gjalt van der Hem.